Nazwisko, które na zawsze pozostanie częścią historii tarnowskiej i polskiej piłki ręcznej

19 września 2026 roku był dniem szczególnym dla całego środowiska piłki ręcznej.

W Arenie Jaskółka Tarnów odbyło się uroczyste odsłonięcie pamiątkowej tablicy poświęconej Stanisławowi Majorkowi – wybitnemu trenerowi, wychowawcy, działaczowi i jednemu z twórców tarnowskiej piłki ręcznej.

Od tego dnia obiekt, w którym przez lata rozgrywane były najważniejsze spotkania tarnowskiego szczypiorniaka, nosi imię człowieka, którego działalność wywarła wpływ nie tylko na sport w Tarnowie, ale również na całą polską piłkę ręczną.

Decyzję o nadaniu Arenie Jaskółka Tarnów imienia Stanisława Majorka Rada Miejska w Tarnowie podjęła jednogłośnie 28 maja 2026 roku. Za uchwałą opowiedziało się wszystkich 21 obecnych radnych. Z inicjatywą wystąpili tarnowscy dziennikarze sportowi Roman Kieroński i Robert Noga. Wrześniowa uroczystość była symbolicznym dopełnieniem tej decyzji.

---

🎀 Tablicę odsłoniła rodzina Stanisława Majorka

Jednym z najbardziej wzruszających momentów sobotniej uroczystości było odsłonięcie pamiątkowej tablicy.

Dokonali tego wspólnie Zofia Majorek – żona Trenera, członkowie najbliższej rodziny Stanisława Majorka oraz Prezydent Miasta Tarnowa Jakub Kwaśny.

Organizatorzy wydarzenia zapowiadali udział Zofii Majorek wraz z rodziną, podkreślając szczególne znaczenie obecności najbliższych Trenera podczas uroczystości.

W tym momencie spotkały się dwa światy – rodzina człowieka, który całe życie poświęcił piłce ręcznej, oraz miasto, którego sportową historię współtworzył.

Na ścianie Areny Jaskółka Tarnów pojawiła się tablica przypominająca jego postać, osiągnięcia oraz miejsce, jakie zajmuje w historii tarnowskiego sportu.

Od teraz jego nazwisko będzie towarzyszyć każdemu, kto przekroczy próg tego obiektu.

---

🇵🇱 Do Tarnowa przyjechała historia polskiej piłki ręcznej

Uroczystość zgromadziła przedstawicieli środowiska piłki ręcznej z Tarnowa, Małopolski i wielu innych części Polski.

W Arenie Jaskółka Tarnów pojawili się m.in.:

🔹 Janusz Czerwiński – Honorowy Prezes Związku Piłki Ręcznej w Polsce, a zarazem człowiek, z którym Stanisław Majorek tworzył historyczny duet trenerski reprezentacji Polski;

🔹 Radosław Wasiak – Wiceprezes ZPRP;

🔹 Dorota Błoniarczyk – Członkini Zarządu Związku Piłki Ręcznej w Polsce;

🔹 Zygfryd Kuchta oraz Jan Gmyrek – wybitni reprezentanci Polski i brązowi medaliści olimpijscy z Montrealu 1976;

🔹 przedstawiciele klubów piłki ręcznej z całego kraju, w tym Roman Kowalik – Prezes Handball Stali Mielec;

🔹 przedstawiciele Industrii Kielce;

🔹 byli zawodnicy i wychowankowie Stanisława Majorka oraz przedstawiciele tarnowskiego środowiska piłki ręcznej.

Obecność przedstawicieli tak wielu klubów i środowisk była najlepszym dowodem na to, że dorobek Stanisława Majorka zdecydowanie wykraczał poza jedno miasto czy jeden klub. Oficjalne materiały dotyczące wydarzenia potwierdzały udział rodziny, władz ZPRP, olimpijczyków oraz tarnowskich wychowanków Trenera.

---

💙🤍 Małopolski Związek Piłki Ręcznej przyjął zaproszenie

Podczas uroczystości nie zabrakło również przedstawicieli Małopolskiego Związku Piłki Ręcznej.

Nasz Związek reprezentowali:

🔹 Zbigniew Podolski – Prezes Małopolskiego Związku Piłki Ręcznej;

🔹 dr hab. Michał Spieszny, prof. AKF – Wiceprezes MZPR ds. Sportowych;

🔹 Dorota Błoniarczyk – Członkini Zarządu ZPRP, związana z małopolskim środowiskiem piłki ręcznej;

🔹 Ryszard Tabor – wieloletnio związany z działalnością Małopolskiego Związku Piłki Ręcznej i środowiskiem szkoleniowym małopolskiej piłki ręcznej.

---

🏆 Stanisław Majorek – od Tarnowa do największych scen polskiej piłki ręcznej

Stanisław Majorek urodził się 25 czerwca 1937 roku w Pleśnej koło Tarnowa.

Po ukończeniu Liceum Pedagogicznego w Tarnowie studiował w krakowskiej Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego, gdzie występował w barwach AZS Kraków.

Najważniejszy rozdział jego trenerskiej historii rozpoczął się jednak w Tarnowie.

W 1960 roku, po powrocie do rodzinnego regionu i za namową dyrektora Józefa Skubai, założył przy ówczesnym Domu Kultury Dzieci i Młodzieży – późniejszym Pałacu Młodzieży – sekcję piłki ręcznej.

To właśnie tam powstawały fundamenty tarnowskiej szkoły szczypiorniaka.

Z sekcji wyrosły kolejne pokolenia zawodników, w tym reprezentanci Polski i olimpijczycy. Wśród wychowanków znaleźli się m.in. Franciszek Gąsior i Andrzej Kącki.

Później jego kariera nabrała ogólnopolskiego i międzynarodowego wymiaru.

Majorek pracował z reprezentacjami Polski juniorów i młodzieżową, a w latach 1970–1978 prowadził seniorską reprezentację Polski – początkowo wspólnie z Januszem Czerwińskim, a następnie z Igorem Pazurem.

W 1974 roku Biało-Czerwoni zajęli 4. miejsce na mistrzostwach świata, a dwa lata później w Montrealu zdobyli brązowy medal olimpijski – do dziś jedyny olimpijski medal reprezentacji Polski mężczyzn w historii piłki ręcznej.

W 1978 roku Polska zakończyła mistrzostwa świata na 6. miejscu.

---

🏆 Nie tylko reprezentacja. Majorek zostawił ślad w wielu klubach

Historia Stanisława Majorka to również praca klubowa.

W latach 1969–1971 prowadził ekstraklasową Stal Mielec, z którą w 1971 roku zdobył Puchar Polski. W mieleckiej drużynie występowali wówczas zawodnicy, którzy później stanowili ważną część reprezentacji Polski. Jednym z nich był Jan Gmyrek.

Jego nazwisko związane było również z Unią Tarnów.

Po zakończeniu pracy z reprezentacją Polski trener prowadził również reprezentację Luksemburga w latach 1979–1981.

Następnie przez wiele lat pracował w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, gdzie łączył pracę z reprezentacją kraju z działalnością klubową. Wśród zespołów, z którymi był związany, wymieniana jest m.in. Al-Jazira Abu Zabi, z którą zdobył mistrzostwo kraju, a także kluby z Dubaju – Al-Wahda i Al Ain.

Po powrocie do Polski ponownie związał się z regionem tarnowskim. Stworzył w Skrzyszowie ośrodek szkolenia młodzieży – LUKS Skrzyszów, którego był trenerem.

Majorek przez lata działał również w strukturach ZPRP – był m.in. Przewodniczącym Komisji Szkoleniowej ZPRP, a później pełnił funkcje w Radzie Trenerów.

---

🏅 Ważne wyróżnienia podczas uroczystości

Sobotnie spotkanie było również okazją do uhonorowania ludzi, którzy sami tworzyli historię polskiego szczypiorniaka.

Ryszard Skutnik został wyróżniony Diamentową Odznaką z Wieńcem „Za Zasługi dla Piłki Ręcznej” Związku Piłki Ręcznej w Polsce.

To szczególnie symboliczne wyróżnienie, ponieważ Skutnik swoją przygodę z piłką ręczną rozpoczynał w Tarnowie właśnie pod okiem Stanisława Majorka. Jako młody zawodnik reprezentował tarnowski MDK, a później grał m.in. w AZS Kraków i Stali Mielec.

Uhonorowany został również Jan Gmyrek.

W 2026 roku mija 50 lat od zdobycia przez reprezentację Polski brązowego medalu olimpijskiego w Montrealu, dlatego podczas tarnowskiej uroczystości szczególnie zaakcentowano właśnie tę rocznicę i uhonorowano Gmyrka – jednego z zawodników historycznej reprezentacji prowadzonej przez Stanisława Majorka i Janusza Czerwińskiego.

Gmyrek był jednym z najważniejszych zawodników tamtej drużyny. Występował w reprezentacji Polski przez wiele lat, a z kadrą zdobył m.in. brązowy medal olimpijski w 1976 roku. W jego klubowej karierze znalazły się AZS Kraków, Stal Mielec, Hutnik Kraków oraz HC Eggenburg w Austrii. Był również później trenerem Hutnika Kraków i AZS Kraków.

Tym samym sobotnia uroczystość była nie tylko wspomnieniem Stanisława Majorka, ale także spotkaniem ludzi, którzy współtworzyli jedną z najważniejszych kart w historii polskiego sportu.

---

🏅 Majorek również został uhonorowany za swoją działalność

Dorobek Stanisława Majorka przez lata był doceniany licznymi odznaczeniami.

W 1976 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, w 2004 roku Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, a w 2012 roku Kapituła ZPRP przyznała mu Odznakę Diamentową z Wieńcem „Za Zasługi dla Piłki Ręcznej”.

W 2022 roku jego nazwisko znalazło się w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie, a w 2023 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Tarnowa.

22 kwietnia 2026 roku Stanisław Majorek zmarł w wieku 88 lat.

---

🏟️ Tablica, która będzie przypominać kolejnym pokoleniom

Sobotnia ceremonia miała więc wymiar znacznie większy niż samo odsłonięcie pamiątkowej tablicy.

W jednej hali spotkali się najmłodsi zawodnicy, dawni wychowankowie Stanisława Majorka, olimpijczycy, byli reprezentanci Polski, trenerzy, działacze, przedstawiciele klubów z różnych części kraju, rodzina Trenera oraz obecne pokolenie ludzi tworzących polską piłkę ręczną.

To właśnie w tym tkwi największa symbolika tego wydarzenia.

Stanisław Majorek przez całe życie przekazywał wiedzę kolejnym pokoleniom. W sobotę te pokolenia spotkały się w jednym miejscu.

A teraz jego nazwisko będzie widniało na ścianie hali, w której kolejne pokolenia tarnowskich szczypiornistów będą rozpoczynać i kontynuować swoje sportowe historie.

Arena Jaskółka Tarnów im. Stanisława Majorka.

Nie tylko nazwa.

To pamięć o człowieku, który pomógł zbudować tarnowską piłkę ręczną i którego praca na zawsze pozostanie częścią historii polskiego szczypiorniaka.

📸 Fot. Tomasz Schenk, Fot własne.

---